اکنون

در بی راهه ای

از اکنون،

در شگفتم

از اکنون.

میم.الف

هستی ام آلوده به خواب است و

خوابم آلوده به هستی

زندگی

پرواز،

تو، یگانه.

میم.الف

آنجا سکوت بود

او بود

مثل سبزی دشت،

دویدم

ای کاش...

میم.الف

گذر از عمر

به سادگی ی

یک تندیس

از آب

ویرانه و روان.

میم.الف

بهارهای هراسناک یک آلودگی

وسعت شب یک شهر

تقلاهای سرما زده یک گنجشک

و

نوبت هایی برای بودن

من و تو.

میم.الف

...چه آسان

بستم چشمانم را بر

اندوه

یک ستاره.

میم.الف

شب است و من شب تر

شب تر از انتظار یک ستاره

دوگانگی های متضاد

ترجمان آشوب های نو.

میم.الف

دور شدم از هستی بهت آلودت

رفتم

وهنوز هر روز

تو را در آینه

بهت آلودم می نگرم

آه.

میم.الف

گوسفندی می چرد

 در آغوش دشت

برای رهایی

و من نیز.

میم.الف

پایبندِ به خاک

 رها از آسمان

بر زلفت ستاره ریخته ام

رهایش کن

زمستان خواهد آمد،

در شبی پر ستاره.

میم.الف

...درخت خواب است

و بیابان با او می رقصد

نوری در تصویرپاک بیابان من

به سبزی می گراید

هر سه تنهاییم.

میم.الف

سودای خواب

صدا ها را نمی شنوم

دیگر نمی خوابم

بیدار نمی شوم

تو را می بینم،

مرگ.

میم.الف

از یک شهر شب آلود

از یک آشفتگی کذب

نهالی روییده در من،

ترس تشنگی هنوز گمراهم می کند.

میم.الف

...ودر آغوش می گیرم هستی ی سیالت را

وتو هویدا می شوی

در آب،

که تو ترجمه ی بودنی

باران.

میم.الف

کودکیم را جا گذاشتم

در خانه ای پر از پنجره

در پله های سنگی،

زیر یک درخت خرمالو،

او رفته بود.

میم.الف

تو می روی به دور

با اندیشه ای از من

ومن

در افق خاک می شوم.

میم.الف

...ومن ماندم

با سکوت دشت و

سنگ و

سینه ام،

چراغ،هنوز به شب خود فروشی می کرد.

میم.الف

من،برف و پیامبر

جلوه های جاودانه

اندیشه های آتش،

بر معنای زمین

گام نهادیم،

عشق.

میم.الف