برگ برخاست

فرشته خوابید

او آمد

لحظه برهنه شد.

میم.الف

آنجا

رنگ سرخی بود،

ترجمان هستی ام

شد.

میم.الف

چه زیبا

دیوانه گشتم.

میم.الف

اینجا بودی،

بی آنکه بدانی.

میم.الف

تو آرمیده ای

بر خطی

به وسعت افق.

میم.الف

روایت یک ابر

دستان تو

چشمان من.

میم.الف

لبخندی خفیف،

مبنای بودن،

مادرم.

میم.الف

ای کاش

خیره گی ام

پاره نمی شد.

میم.الف

خوابی

در راه است.

میم.الف

ابر

گشایشی بود

از سیاهی،

تو را می یافتم.

میم.الف