فراز و شیب

بیابان عشق

دام بلاست

کجاست شیر دلی که از بلا نپرهیزد.

حافظ

هر که بی هنر افتد

نظر به عیب کند.

حافظ

گدای کوی تو

از هشت خلد مستغنی است.

حافظ

حاجت آن به

که بر قاضی حاجات بریم.

حافظ

ماه اگر بی تو بر آید

به دو نیمش زنند.

حافظ

حافظ از آب زندگی شعر تو داد شربتم

ترک طبیب کن بیا نسخه شربتم بخوان.

ما به او محتاج بودیم و

او به ما مشتاق بود.

حافظ